ما بدون نشستن يك‌راست برمىخيزيم و جلوسى نداريم و همين بهتر است چون در ركعت اول و چهارم تشهد نيست و موضوعى براى نشستن وجود ندارد لطفا در اين مورد جواب خود را براى ما بنويسيد . ( جواب ) : اولا اين گونه اختلاف فرعى در بين مجتهدين يك مذهب تا چه رسد به مجتهدين مذاهب وجود دارد كه هيچ مشكلى ببار نمىاورد و خداوند از همه قبول فرمايد ( للمصيب اجران و للمخطىء اجر واحد ) و ثانيا بخارى در صحيح خود ( به شماره 645 الجماعة و الامامة ) از مالك از رسولخدا ( ص ) چنين نقل مىكند : يجلس اذا رفع راسه من السجود قبل ان ينهض فى الركعة الاولى . يعنى انحضرت ( ص ) پس از اينكه سر از سجده بلند ميكرد قبل از برخاستن از ركعت اول مىنشست . البته اين حديث مخصوص بركعت اول است و اينك سه حديث ديگر بخارى را مطالعه كنيد كه مطلب بيشترى استفاده كنيد : ( الاول ) عن ابى هريره عنه ( ص ) ثم اركع حتى تطمئن راكعا ثم ارفع حتى تعتدل قائما ثم اسجد حتى تطمئن ساجدا ثم ارفع حتى تطمئن جالسا . . . ثم افعل ذلك فى صلاتك كلها . ( به شماره 760 ) ( دوم ) و فى حديث انس : و اذا رفع راسه قام حتى نقول قد نسى ( 768 ) ( سوم ) و عن البراء كان ركوع النبى ( ص ) و سجوده و اذا رفع راسه من الركوع و بين السجدتين قريبا من السواء ( 768 ) خلاصه ترجمه اين سه حديث كه در كتاب صفة الصلاة صحيح بخارى