مساله 69 : از نظر شرعى و عقلايى رأى نمايندگان در مجلس نه از رأى همه مردم كشور حكايت دارد و نه از رأى مردم مناطق آنان و حتى نه از آراى مردم ولسوالى و قريه‌هاى آنان بلكه فقط از رأى رأى دهندگان به او - اگر به خاطر بىخبرى مطلق آنان باطل نشده باشد كه در مساله 49 گذشت - دارد . مسئوليت نماينده هم تنها در برابر رأى دهندگان به اوست ، بنابراين اگر در تصويب امرى آراى همه نمايندگان مجلس بر آن موافقت كند نمىشود كه آن را به همه ملت نسبت داد ، بلكه تنها به مردم رأىدهنده به نمايندگان نسبت آن مصوبه ، صحيح مىباشد . بلى در عرف سياسى رسمى حكومت‌هاى امروز هم نماينده حق دارد در مورد همه موضوعات متعلق به همه مردم رأى بدهند و يا مخالفت كنند ، اين حق خيالى مخالف عقلاء و منطق خردمندان و مخالف شرع از كجا سر درآورده ؟ از شعار پوچ دموكراسى كه در ملحقات اين رساله مىفهميد كه بر خلاف اصرار گزافه‌گويان مبالغه‌گر دموكراسى ، شعار خيالى است كه هيچ واقعيتى ندارد و بر خلاف باور ساده‌لوحان غافل ، امكان تطبيق آن در جامعه بشرى منتفى است . به‌هرحال ارزشمندى آراى همه نمايندگان تا چه رسد به آراى اكثريت آنان تا چه رسد به آراى