درين اجتماع ، حاكم و محكوم ، حكومت و ملت ، عالم و جاهل ، فقير و غنى ، كارفرما و كارگر ، شاگرد و استاد ، قوى و ضعيف ، پير و جوان ، زن و مرد ، مسافر و متوطن ، بدون كدام فاصله تنفر آميز و امتيازات مسخره‌آميز زندگى مىكنند . وه كه چه اجتماع ايده‌آل و شيرين ! چه جامعه خوشبخت و با فضيلتى !