فايده چهارم : تحريك حس اجتماعى فرد بدون اجتماع زندگى درستى نمىتواند ، و اجتماع منظم بدون حس اجتماعى افراد صورت وجود به خود گرفته نمىشود و از نظر علم منطق نتيجه مىگيريم كه زندگى كامل بدون حس اجتماعى افراد ميسر نيست . البته كه انسان بدون سفارشات دين هم مىتواند اين حس را داشته باشد ولى تا جايى كه منافع شخصى او از مال و جاه ( شهرت و نيك نامى ) توقع برده شود . ولى دين اين توانايى را دارد كه اين منبع حياتى را تقويه نمود و حس اجتماعى افراد را آن قدر تحريك كند كه خود را مسئول اجتماع بداند به طورى منافع عمومى و فوائد اجتماعى كه هر چند به خودش راجع نگردد ، او را به حركت آورد همان نحوىكه مصالح شخصى و فاميلىاش او را به حركت وا مىدارد و آن وقت است كه اجتماع سير تكامل خود را سپرى نموده به نقطه كمال خود مىرسد ، و يا لا اقل به سير تكامل خود آغاز نموده از خمود و جمود و ركود نجات پيدا مىكند . دين به وسيله ثواب‌هاى اخروى و پاداش‌هاى بهشتى خود جلو دل‌سردىهاى افراد را مىگيرد و آن‌ها را هميشه دل‌گرم به زندگى