11 - زين العابدين سجاد به روايت از احاديث نبوى ( ص ) در صحيحه ثمالى مىفرمايد « 1 » وقتى كه خداوند اولين و آخرين را ( در روز قيامت ) جمع كند ندا دهنده مىايستد و مردم مىشنوند كه او مىگويد كجايند محبت‌كنندگان در راه خدا ( ج ) ؟ بلافاصله جمعى حاضر مىشوند و به آن‌ها گفته مىشود بدون حساب داخل بهشت شويد . در راه ملايكه به آن‌ها برخورد كرده سؤال مىكنند ، كجا مىرويد ! مىگويند به سوى بهشت ! ملايكه مىپرسند شما چه جور اشخاصى هستيد ؟ جواب مىدهند : دوست‌دارندگان در راه خدا ، مىگويند عمل‌هاى شما چه بود ؟ پاسخ دهند در دنيا در راه خدا محبت مىكرديم و به خاطر خدا بغض مىورزيديم . روايات و آثار دينى در اين موضوع زياد است ولى همين قدر شايد قناعت‌خوانندگان تيزهوش و مدقق را فراهم آورده باشد . اجتماعى كه ريشه‌هاى آن را آب محبت شاداب كرده باشد هماى اوج سعادت بر سرش سايه مىافكند ، درين اجتماع گذشت و عفو و همكارى و تعاون و تعاضد بيشتر به چشم مىخورد نزاع‌هاى حقوقى و جزائى و غيره كمتر وقت پليس را در بر مىگيرد و بالاخره بسيارى از مشكلات اجتماعى خيلى سريع حل مىشود و يا از اول به روز نمىكند .

--> ( 1 ) . صفحه 126 ، ج 2 ، اصول كافى .