نشده است . « إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى » رسول من ! پروردگار تو كسانى را كه گمراه شده‌اند بهتر مىشناسد ، او داناتر است به‌كسانىكه هدايت را پذيرفته‌اند . خداوند متعال جل جلاله از تمام حركات ظاهرى و باطنى انسان آگاه است و همه‌ى حركات بندگان خود را زير نظر دارد . او مىداند كه چه كسانى قابل هدايت‌اند و چه كسانى قابل هدايت نيستند . توجه به معنويات در يكى از دعاهاى معروف نيز ذكر شده است كه : « وَلَا تَجْعَلِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا ، وَلَا مَبْلَغَ عِلْمِنَا » خدايا رسيدن دنيا را بزرگ‌ترين همت و غم ما قرار مده ، هركس در زندگى خود خانه مىخواهد ، جاه و مسكن مىخواهد ، غذا مىخواهد ، پوشاك مىخواهد . تمام مشكلات مادى انسان همه در همين دنياست . در اين دعا مىفرمايد : دنيا را شغل ( هم و غم ) بزرگ‌تر براى ما قرار مده ، يعنى طورى نباشيم كه دنيا ما را به‌خود مشغول كند . انسان براى زندگى خود به دو چيز ضرورت دارد ، يكى ضرورت مادى كه مربوط به همين عمرى شصت و هفتاد ساله ما مىباشد . ديگرى ضرورت معنوى كه مربوط به آخرت و به عمر جاويدانى و ابدى ما مىشود . در اين دعا آمده است كه خدايا به ما توفيق عنايت كن كه به اندازه لازم و به آن مقدارىكه ضرورت داريم از ماديات دنيا استفاده ببريم . خدايا ! ما را به‌گونه‌ى قرار مده كه هميشه به دنياى خود مشغول باشيم ، بدون اين‌كه براى آخرت خود كارى انجام دهيم و توشه‌ى را ذخيره نماييم ، اگر توجه ما بسوى دنيا باشد ، خدايا ! از آن حالت ما را نجات بده .