الشيخ محمد آصف المحسني
353
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى)
استعداد و ظرفيت مىخواهد . از طرف ديگر ، شفاعت به هركس نمىرسد ، شفاعت بهكسانى مىرسد كه خدا از او راضى باشد ، در دنيا به وظايف دينى خود درست عمل كرده باشد ؛ در عين حالىكه انسان به وظيفه خود عمل كرده باشد ، بازهم انسان كثير الخطاء است ، ممكن است خطاهاى از او سر زده باشد ، همين خطاهاى او در روز قيامت به واسطه شفاعت بخشيده مىشود . يكعدهاى ديگر مطلق شفاعت را منكر مىشوند ، مىگويند : شفاعت خواستن شرك است ، بايد به صورت مستقيم از خدا بخواهيم كه ما را ببخشد . هردو جهت اشتباه فكر مىكنند ، شفاعت خواستن نه تنها شرك نيست كه به آن سفارش هم شده است ، « وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً » « 1 » آيه مباركه به پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم خطاب مىكند ، مىفرمايد : رسول من ! اگر آنانىكه نسبت به خودشان ظلم كردهاند نزد تو آيند ، از خداوند طلب بخشايش كنند و رسول خدا هم براى ايشان طلب بخشايش كند ، به تحقيق خداوند را توبه پذير وبخشنده خواهند يافت . بىعقلى كفار « إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ لَيُسَمُّونَ الْمَلائِكَةَ تَسْمِيَةَ الْأُنْثى » كسانىكه به روز قيامت ايمان ندارند ، نامهاى زنها را براى فرشتهها مىگذارند . عرض كردم كه مشركين بتهاى خود را نيز فرشته مىگفتند و به همين دليل نام
--> ( 1 ) - نساء / آيه 64