در عصر كنونى نيز اين فرهنگ تا حدودى باقى است . خيلى از مردها دوست ندارند دختر داشته باشند ، برعكس علاقه زياد دارند تا پسر داشته باشند . پسر و دختر هردو انسانند و در مقام انسانى هردو يك‌سانند . چرا مردها بيايند ، بين دختر و پسر تبعيض قايل شوند ؟ حالا فرض كنيم مردها مىخواهند از جنس خود فرزند داشته باشند ؛ ولى زن‌ها چه ؟ تعجب از زن‌هاست ، آنان نيز در موقع حمل اگر دختر به‌دنيا بياورند ناراحت مىشوند ، آرزو مىكنند كه اى كاش به‌جاى دختر ، پسر به دنيا مىآوردند ! اين فرهنگ متأسفانه از دوران جاهليت براى نسل امروز بشر باقى مانده است . دختر و پسر هردو پاره تن پدر و مادر خود هستند ، و از نظر مقام انسانى نيز هر دوى آنان بندگان خدا هستند . چرا ما از روى جهالت بين دختر و پسر فرق بگذاريم ؟ چرا پسر را نسبت به دختر بيشتر دوست داشته باشيم ؟ ما در برابر فرزندان خود مسئوليت يك‌سان داريم و بايد به همه‌ى آنان محبت برابر داشته باشيم . به هرصورت قرآن خطاب به عرب‌هاى دوران جاهليت مىفرمايد : وقتىكه شما پسران را بيشتر از دختران خود دوست داريد ، چرا براى خدا دختر را مى پسنديد ؟ چرا به فرشته‌ها را مىگوييد دختران خدا ؟ آيا ( به پندار شما ) ناعادلانه نيست كه براى خود آن‌چه را دوست داريد مىپسنديد و براى خداى چيزى را مىپسنديد كه شما از آن نفرت داريد ؟ . « تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَى » آن‌چه خوب است قسمت مخلوق باشد و آن‌چه بداست قسمت خالق باشد . اين تقسيم شما بسيار ناعادلانه است . مىخواهد عقل مشركين را تخطئه كند ، و گرنه خدا نه پسر مىخواهد ، نه دختر ، هر دوى آنان مخلوق خداست و خدا مخلوقات خود را دوست دارد و هميشه بر آنان مهربان است .