اولين بناى بت‌پرستى در كتاب ( بلوغ الارب فى معرفة احوال العرب ) مىنويسد : كسىكه براى اولين‌بار ، بناى بت‌پرستى را در حجاز گذاشت و بعداً آهسته آهسته زياد گرديده و بين مردم رواج يافت ، ( عمرو بن لحى ) بود . او بت را از شام ( از سوريه امروزى ) به مكه آورد و مردم را به پرستش آن تشويق نمود . به مرور زمان بت پرستى در بين تمام قبايل عرب شروع گرديد . در آن زمان انبياء هم در بين مردم نبود كه آنان را از چنين كارى منع نمايند . ابتداء بت ( منات ) را كه در درجه سوم قرار داشت از سنگ به‌شكل مربع درست نموده و به طائف كنونى انتقال داد . بعد از آن ، بت‌هاى ديگر را بنام ( لات و عزى ) درست كردند و در جاهاى ديگر نيز گذاشتند . مشركين اسم‌هاى بىمسماى براى بت‌هاى شان انتخاب مىكردند . بت پرستى در شبه جزيرةالعرب از آن‌جا شروع شد تا اين‌كه به اوج خود رسيد . برترى پسران از دختران « أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الأنْثَى » « تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَى » قرآن مجيد مىخواهد عرب‌هاى مشرك را توهين كند ، مىفرمايد : از يك‌طرف شما دختران را دوست نداريد و آنان را مىكشيد . در فرهنگ جاهليت در بين بعضى از قبايل رسم بر اين بود كه دخترها را زنده به‌گور مىكردند . البته تمام عرب‌ها چنين كارى را نمىكردند ، براى اين‌كه اگر همه عرب اين كار را مىكردند ، نسل آنان تاكنون منقرض مىشد . بعضى از طوايف عرب دختران را مىكشتند ، زنده به‌گور مىكردند . دختر داشتن را براى خود عيب مىدانستند . به علل مختلف عرب‌هاى دوران جاهليت دوست نداشتند دختر داشته باشند . برعكس پسرها را دوست داشتند . به پسران خود خيلى محبت مىكردند .