رسول من ، ما تو را فرستاديم كه شاهد و گواه باشى تا روز قيامت شهادت بدهى ، در مورد شهادت ، قبلا قدرى صحبت شد ؛ ولى هر مقدار صحبت شود ، باز هم مطلب تمام نمىشود . در آيه ديگر مىفرمايد : « فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً » « 1 » رسول من ! چه حالى خواهى داشت در آن زمانىكه از هر امت شاهدى بياوريم ؟ ! در حديثى نقل شده است كه در يك شب جمعه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم به يكى از صحابه فرمود ، قرآن بخوان ! او در جواب گفت : يا رسول الله من قرآن بخوانم ! در حالىكه قرآن بر تو نازل شده است ، فرمود : بلى تو قرآن بخوان ! او مىگويد : شروع كردم به خواندن قرآن ، وقتى به اين آيه مباركه رسيدم ، « فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً » ديدم پيغمبراسلام صلى الله عليه و آله و سلم تحت تأثير قرار گرفت ! و اشكهاى مبارك جارى شد . معلوم است كه شاهد امت‌ها همان انبياى شان است . يعنى از هر امت يك شاهد خواهيم آورد تا بر امتان خود شهادت بدهند و تو را مىآورم تا شاهدى برتمام شهادت دهندگان باشى ! . و ممكن است كه كلمه ( هؤلاء ) اشاره به امتان او باشد نه به انبياى پشين . گواهى برگواهان مقام پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم در قيامت خيلى بالا مىرود ، در روز قيامت ، آن بزرگوار ، دو نوع شهادت مىدهد ، يكى شهادت بر امت‌هاى خود كه قدر متيقن بر تمام امت دعوت است ، يعنى بر تمامى انسان‌هاى روى زمين چه كافر و چه مسلمان ، كه به نحوى دعوت آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم به آنان رسيد است ، شهادت مىدهد . دومى ، برآنانىكه

--> ( 1 ) - نساء / آيه 41