( شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ ) دو احتمال يا سه احتمال دارد : 1 . همه سوره هاى قرآن كاملا نازل شده باشد . 2 . قسمتى از آنها نازل شده باشد . 3 . شروع نزول قرآن در شب قدر و در ماه پربركت رمضان باشد . هركدام از محتملات فوق را كه بپذيريم با ظاهر هر سه آيه مباركه فوق مخالفت ندارد . « 1 » ولى با توجه به اينكه قرآن به طور قطعى در تما عمر پربار و شريف خاتم انبياء ( ص ) ادامه داشته ، احتمال سوم معين مىشود و نتيجه اينكه شب مباركه قدر آيات قرآن مجيد شروع به نزول نموده است .

--> ( 1 ) - اشتباه جمعى از مفسرين كه معناى دوم و سوم را مخالف ظاهر آيات سه گانه دانسته اند اين است كه قرآن و كتاب را به حسب متفاهم امروز ، اسم مجموع قرآن دانسته اند ، نه مانند لفظ آب كه بر جزء و كل و بر هر مقدار صدق مىكند . ولى در آن موقع همه قرآن نازل نشده بود تا لفظ قرآن به همه انصراف پيدا كند .