افلاطون متوفاى 347 ق . م نيز باصول پنجگانه استادش ( معرفت خدا ، حكمت ، شجاعت ، عفت و عدالت ) اعتقاد داشته است . از او نقل شده است كه سر ، جاى عقل و سينه محل عواطف شكم محل شهوتست ، او گفته فضيلت سر ، حكمت و فضيلت سينه و دل شجاعت و فضيلت شكم عفت است . او مجموع اين فضايل سه گانه را عدالت ناميده است . ارسطو متوفاى 322 ق . م گفته است : انسان داراى سه قوه است : ( قوه غضبيه ، قوه شهويه ، قوه ناطقه ) كه بايد توسط عقل از افراط و تفريط به حد اعتدال در آيند . و اصول فضايل به نظر او چهار مىباشد : حكمت ، شجاعت ، عفت و عدالت ، او برعلاوه به ضرورت تمرين و ممارست نيز معتقد بوده و صفات اخلاقى را بوسيله تعلم و تربيت قابل انتقال مىدانسته كه علم به صورت عادت و طبيعت در آيد و به آسانى و شوق انجام گيرد . او معتقد بود كه فضايل اخلاقى نبايد از دائر عقل خارج باشد . ممكن است بين اين سه دانشمند در اصول اخلاقى تفاوت