معلوم است كه آنچه را ساحرين افكندند واقعا به مار زنده كه وجود و حركت داشته باشد تبديل نشدند كه اين كار خداوند است ؛ ولى ساحران كارى كردندكه چشمان تماشاچيان آن‌ها را متحرك خيال كردند و اين يك نوع تاثيرى واقعى است كه موسى پيامبر از آن ترسيد و اين موضوع در جاى ديگر قرآن موثرتر آمده است ، سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جاؤُ بِسِحْرٍ عَظِيمٍ الأعراف : 116 . جادوگران فرعون چشمان مردم را سحر و جادو كردند و آنان را در وحشت و ترس انداختند و سحر بزرگى را آوردند « 1 » . توضيحى در مورد سحر بر خلاف وضع اين كتاب كه تفسيرى مختصرى است در مورد پاره‌اى از آيات شريفه كلام الله مجيد ، در اين جا مقدارى در مورد سحر ( جادوگرى ) با استعانت از خداوند تفصيلى داده مىشود . 1 . استاد ما حضرت آقاى خويى ( رحمه الله ) در درس خود كه در مصباح الفقاهه « 2 » نقل شده مىفرمايد : حرمت سحر فى الجمله از ضروريات دين اسلام است و اجماع مسلمانان بر آن قائم است . به نظر نويسنده اگر در اثبات ضرورت دينى ترديد شود ؛ ولى حرمت سحر فى الجمله قابل مناقشه نيست . 2 . حقيقت سحر و موضوع حرمت ، در اين مورد اختلاف نظر وجود دارد استاد نامبرده ما ( ره ) فرموده : متبادر پيش مردم ( اهل عرف ) از كلمه سحر و آنچه كه از تتبع موارد استعمال

--> ( 1 ) اكثر آياتى كه در سحر وارد شده در قصه فرعون و مصر است كه چه به دروغ و چه به اتهام آن را به موسى نسبت مىداد ، ظاهراً در دوره فرعون مصر اين شغل حرام خيلى رايج بوده و همچنين در زمان سليمان . ( 2 ) . مصباح الفقاهه ، ج 1 ، ص 283 ، تأليف آقاى شيخ محمد على توحيدى است كه درس هاى استاد بزرگوار ما حضرت آية الله سيد ابوالقاسم خويى ( رض ) را تحرير نموده و در 7 جزء چاپ نمود و اين درس ها در مكاسب محرمه و بيع و احكام آن و بر خيارات است كه بر اساس كتاب معروف و مشهور مكاسب استاذ الفقها شيخ انصارى ( قدس الله نفسه و رفع مقامه ) در درس‌هاى خارج افاده شده است .