هيچيك از آن معانى شاهدى ندارد ؛ يعنى بنا به فرض كه بتوان آيه را بر معنائى حمل كرد و بر غير آن نيز حمل نمود نمىتوان بطور جزم بدون شاهد خارجى آيه را به يك معنى تفسير كرد ، خصوصاً مانند چنين آيه‌اى كه اجر و مزد رسالت است و شايد بدون هيچ مبالغه بتوان گفت كه از لحاظ اهمّيّت ، از مهمترين آيات قرآن است . زيرا هر كه معنى اين آيه را بفهمد و بر طبق آن عمل كند اجر و مزد رسالت را داده است ، و كسى كه نفهمد و عمل بر طبق آن نكند اجر و پاداش رسالت را نداده است . بنابراين بسيار جرأت مىخواهد كه كسى بدون شاهد چنين آيه‌اى را بر معنائى طبق سليقهء خود تفسير كند ؛ چنين كسى بر خداى خود تجرّى نموده است . امّا طبق بسيارى از روايات أهل تسنّن و أخبار مُستفيضه و متكاثره‌اى كه از طريق علماى شيعه در تفسير آيه وارد شده است و همچنين طبق روايات متواترى كه از شيعه و سنّى بر وجوب موالات اهل بيت و محبّت آنها رسيده است معنى آيه روشن مىشود كه : اى پيغمبر ! بگو من از شما پاداشى طلب نمىكنم مگر موالات اهل بيت من . و سرّ اين مطلب بواسطهء روايات متواترى كه از طريق شيعه و سنّى دربارهء ارجاع مردم به اهل‌بيت در فهم قرآن مجيد و اصول معارف و فروع دين و بيان حقائق كتاب خدا و دربارهء لزوم تمسّك آنان در حوادث واقعه به اهل بيت عصمت وارد شده است ، ظاهر شده و براى شخص منصف هيچ جاى ترديد و شبهه نمىگذارد كه : مراد از مودّت فى القربى همان موالات اهل بيت است كه بعنوان پاداش و مزد رسالت ، وسيلهء ارجاع مردم به آن ذوات مقدّسه در كشف حقائق علميّه و رفع مصائب اجتماعى و اتّكاء به آن ذوات مطهّره در جلب منافع و خيرات و رفع مشكلات قرار داده شده است . كدام شخص منصفى است كه روايات صحيحه‌اى را كه به طريق شيعه و