حضرت فرمودند : تمام اين امورى را كه ذكر نموديد داراى فضيلت و شرافتند ، ولى محكمترين دستاويزهاى ايمان نيستند . و ليكن محكمترين دستاويز ايمان همان محبّت در راه خدا و بغض در راه خدا و دوست داشتن دوستان خدا و تبرّى و دورى از دشمنان خداست . » و نيز جابر جُعفى از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام حديث مىكند كه آن حضرت فرمودند : إذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ أَنَّ فِيكَ خَيْرًا فَانْظُرْ إلَى قَلْبِكَ ؛ فَإنْ كَانَ يُحِبُّ أَهْلَ طَاعَةِ اللَهِ وَ يُبْغِضُ أَهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَفِيكَ خَيْرٌ وَ اللَهُ يُحِبُّكَ ، وَ إنْ كَانَ يُبْغِضُ أَهْلَ طَاعَةِ اللَهِ وَ يُحِبُّ أَهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَلَيْسَ فِيكَ خَيْرٌ وَاللَهُ يُبْغِضُكَ ؛ وَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ . « 1 » و « 2 » حضرت فرمودند كه : « اگر بخواهى بدانى كه در تو خيرى هست در دل خود نظر بيفكن ؛ اگر ديدى دل تو اهل طاعت خدا را دوست دارد و از اهل معصيت متنفّر است ، بدان كه در تو خير وجود دارد و خداوند تو را دوست دارد . و اگر ديدى كه دل تو از اهل طاعت خدا متنفّر است و اهل معصيت را دوست دارد ، بدان كه در تو خيرى وجود ندارد و خداوند نيز از تو بيزار است ؛ چون انسان ارتباط كامل با محبوب خود دارد ، بلكه با محبوب خود جنبهء اتّحاد و معيّت دارد . » مرحوم مجلسى رضوان الله عليه از « دعوات » راوندى نقل مىكند كه :

--> ( 1 ) - « اصول كافى » ج 2 ، ص 126 ( 2 ) - در « ينابيع المودّة » طبع اسلامبول ، ص 181 ، از بخارى و مسلم از رسول خدا صلّى الله عليه وآله حديث كند : المَرءُ مَع مَن أحَبَّ . و از تِرْمِذى : المَرءُ معَ مَن أحبَّ و لَه ما اكتَسَبَ . و نيز از ترمذى : المَرءُ مَع مَن أحَبَّ و أنتَ معَ مَن أحْبَبْتَ .