بسيارى از زنان مؤمنه هم در وقت زيارت مشاهد مشرّفه ، و در وقت حجّ بيت الله الحرام ، براى جلوگيرى از عادت ماهيانه و قدرت بر عمل مشروط به طهارت از اين قرص‌ها ميخوردند ، كه هم كسالت و مرض جسمى ، و هم در بعضى از أوقات كسالت روانى پيدا مىنمودند . و علاوه چه بسا عادت ماهيانه شان خراب و دگرگون مىشد ؛ و به قول معروف از اينجا مانده و از آنجا رانده مىشدند . هم عملشان خراب مىشد و هم بهره معنوى و روحى از اين زيارت و مناسك نمىبردند . شارع مقدّس اسلام براى زنان حائض تكليف خاصّى مقرّر كرده است كه با بجا آوردن آن هم حجّشان صحيح است و هم عمره شان . ديگر در اين صورت چرا در كار او تصرّف كنيم ؟ تصرّفى كه چه بسا موجب بطلان عمل مىشود و حجّ و عمره صحيح و مطلوب را كه پيغمبر به بعضى از زوجات خود دستور دادند و آنها عمل نمودند ، با دست خود و تصرّف خود آلوده و مشتبه سازيم ؛ و عمل يقينى را به صورت عمل مشكوك انجام دهيم ! ؟ سلامت زن در آنست كه يا حامله باشد و يا بچّه شير دهد سلامت بدن و روان زن در زائيدن است ؛ در حامله شدن و شير دادن است . بَه بَه از بانوانى كه يا در شكم خود بچّه مىپرورند ، و يا در آغوش خود بچّه را شير ميدهند ! اين بهشت است . اين سُبُل سلام است . خداوند خالق آفرينش ، مزاج زن را طورى آفريده است كه از زمان بلوغ تا دوران يائسگى پيوسته مزاج او غذاى خاصّى را مطابق مزاج طفل در بدن درست مىكند ؛ و آن خون حيض است كه در زمان حاملگى اين خون در رحم مادر غذاى طفل است . علّت آنكه زنان در دوران باردارى غالباً عادت ماهيانه نمىشوند براى آنست كه اين خون در رَحِم صرف غذا و طعام جنين ميگردد . و چون بچّه را زمين گذارند و وضع حمل كنند ، اين خون تبديل به شير شيرين سفيد و نرم و راحت و ملايم با مزاج نوزاد مىشود ، و از سوراخهاى پستان سرازير مىشود . فلهذا زنان در دوران رضاع و شير دادن نيز غالباً عادت