السيد محمد حسين الطهراني
89
لمعات الحسين (ع) (فارسى)
أَما إنَّكُمْ لَا تَقْتُلُونَ رَجُلًا بَعْدِى فَتَهَابُونَ قَتْلَهُ ، بَلْ يَهُونُ عَلَيْكُمْ ذَلِكَ عِنْدَ قَتْلِكُمْ إيَّاىَ ! وَ أَيْمُ اللَهِ لَارْجُو أَنْ يُكْرِمَنِىَ اللَهُ بِالشَّهَادَة ، ثُمَّ يَنْتَقِمَ لِى مِنْكُمْ مِنْ حَيْثُ لَا تَشْعُرُونَ ! « اى امّت بدسرشت و بدكردار ! با محمّد در عترتش به بدى رفتار كرديد ! آگاه باشيد كه شما بعد از من كسى را نخواهيد كشت كه از كشتنش نگران باشيد و به هراس آئيد ، بلكه تمام كشتنها براى شما سهل و آسان مىنمايد ! و سوگند به خدا كه من از خداى خودم اميد دارم كه مرا به شرف شهادت برساند ، و از شما انتقام مرا بگيرد از جائى كه خود نمىدانيد ! » حَصين گفت : اى پسر فاطمه ! به چه چيز خداوند انتقام تو را از ما مىگيرد ؟ حضرت فرمودند : بَأس و شدّت را در ميان شما مىافكند ، تا آنكه خونهاى خود را مىريزيد ؛ و سپس چون موجهاى دريا عذاب را بر شما خواهد ريخت ! « 1 »
--> ( 1 ) « مقتل مقرّم » از « مقتل العوالم » و از « نفس المهموم » و