« و حضرت فرمودند : بپرهيز از انجام كارى كه موجب پوزش و عذرخواهى تو گردد ؛ مؤمن كسى است كه بدى نمىكند و عذر خواهى نيز نمىنمايد ، و امّا منافق كسى است كه هر روز بدى مىكند و سپس پوزش مىطلبد . » و نيز از مواعظ آن حضرت است كه : وَ قَالَ لِابْنِهِ عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ : اى بُنَىَّ ! إيَّاكَ وَ ظُلْمَ مَنْ لَا يَجِدُ عَلَيْكَ نَاصِرًا إلَّا اللَهَ جَلَّ وَ عَزَّ . « 1 » « و به فرزندش حضرت سجّاد ، علىّ بن الحسين عليهما السّلام چنين پند مىدهد : اى نور ديده من ! بپرهيز از ستم بر كسى كه غير از خداوند جلَّ و عزّ يار و ياورى ندارد . » خطبه حضرت در مِنى و دعوت از اصحاب براى تبليغ ولايت چون حضرت امام حسن مجتبى عليه السّلام در سنه 49 هجرى به زهر معاويه توسّط جُعده ، دختر أشعث بن قيس كه زوجه آنحضرت بود مسموم شده و به شهادت

--> ( 1 ) « تحف العقول » ص 246 از طبع حروفى ؛ و « بحار الأنوار » ج 78 ، ص 118 از طبع حروفى