رسيدند « 1 » ، پيوسته فتنه و بلاء بالا مىرفت و شدّت امر بر شيعه بيشتر مىشد ؛ به طورى كه در هيچ نقطه از اقطار اسلامى يك ولىّ خدا نبود مگر آنكه بر خون خود ترسان و هراسان بود ، و طَريد و شَريد و مَنفور بود ؛ و به عكس دشمنان خدا ظاهر و بدون پيرايه و حجاب علناً به بدعت و ضلالت خود مباهات مىكردند . يك سال « 2 » قبل از آنكه معاويه بميرد ، حضرت حسين بن علىّ سيّد الشّهداء عليه السّلام عازم حجّ بيت الله الحرام شدند ، و با آنحضرت عبد الله بن جعفر و عبد الله بن عبّاس همراه بودند . حسين عليه السّلام تمام بنى هاشم را از مردان و زنان ، و مَواليان آنها را ( غلامان و پسر خواندگان و هم پيمانان و غيرهم ) و نيز از انصار ، آن افرادى را كه آنحضرت مىشناخت ، و همچنين اهل بيت خود را جمع كرد . و پس از آن رسولانى را اعزام كرد و به آنها دستور داد كه : يك نفر از اصحاب رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم را كه معروف به زهد و صلاح و عبادت است فرو مگذاريد مگر

--> ( 1 ) ابن أثير جزرى در « الكامل فى التّاريخ » ج 3 ، ص 460 در حوادث سال چهل و نهم هجرى آورده است كه : در اين سال حسن بن علىّ عليه السّلام وفات يافتند ، و جُعده دختر أشعث بن قيس كِندى او را زهر داد . ( 2 ) و در بعضى از نُسخ وارد است : دو سال .