السيد محمد حسين الطهراني

26

نگرشى بر مقاله بسط و قبض تئوريك شريعت دكتر عبد الكريم سروش (فارسى)

هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ . « 1 » « اوست خداوندى كه در ميان مردمِ درس نخوانده و در دامان مادر پرورش يافته ، از خود آنها پيامبرى را برانگيخت تا براى ايشان آيات خدا را تلاوت كند ، و آنان را رشد و نموّ دهد و كتاب و حكمت را تعليمشان نمايد . و تحقيقاً پيش از اين بعثت ، آن مردم در گمراهى و ضلالت آشكارى فرو رفته بودند . » در اينجا ميبينيم كه : تعليم علم حكمت را خداوند ، وظيفه پيامبرش به شمار آورده است . و معلوم است كه اين حكمت غير از قرآن است ، زيرا قسيم با كلمه كتاب و عطف بر آن قرار گرفته است . و مردمى را كه پيش از بعثت بوده‌اند ، بواسطهء فقدان علم حكمت و رشد و تكامل انسانى ، در گمراهى روشن قلمداد مىكند . و همچنين درباره دعاى حضرت ابراهيم و اسمعيل عليهما السّلام ، در هنگام بنا كردن كعبه چنين بازگو مىكند كه : رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَ أَرِنا مَناسِكَنا وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ . « 2 » « بار پروردگارا ! ما دو نفر را از تسليم شدگان امر خودت قرار بده و از ذرّيّه و نسل ما جماعتى را كه از تسليم شدگان امر تو باشند قرار بده ! و دستورات عبادى را در حجّ و غير آن بما نشان بده ! و نظر عطف و توجّه خاصّت را بما معطوف دار ، بدرستيكه حقّاً توئى كه نظر عنايت و عطف رحمت دارى

--> ( 1 ) » ! آيه 2 ، از سورهء 62 : الجمعة ( 2 ) آيه 128 ، از سورهء 2 : البقرة