الْكَيِّسَ لَدَى الْحَقِّ يَسِيرٌ . يَا بُنَىَّ ! إنَّ الدُّنْيَا بَحْرٌ عَمِيقٌ قَدْ غَرِقَ فِيهِ عَالَمٌ كَثِيرٌ ، فَلْتَكُنْ سَفِينَتُكَ فِيهَا تَقْوَى اللَهِ ، وَ حَشْوُهَا الإيمَانَ ، وَ شِرَاعُهَا التَّوَكُّلَ ، وَ قَيِّمُهَا الْعَقْلَ ، وَ دَلِيلُهَا الْعِلْمَ ، وَ سُكَّانُهَا الصَّبْرَ . « اى هشام ! لقمان حكيم به پسرش گفت : براى حقّ خضوع و فروتنى كن در اين صورت از همه مردم عاقلتر هستى ! و تحقيقاً مرد زيرك و با فطانت در نزد خدا سهل و آسان است . اى نور ديدهء من ! اين دنيا دريائى است ژرف كه در آن ، خلق بسيارى غرق شده‌اند ؛ بنابراين بايد كشتى نجات تو در اين دريا تقوى باشد ، و بار و محموله آن ايمان ، و بادبان و چادرش توكّل ، و ناخدايش عقل ، و دليل و رهبرش علم ، و سكّان و دنباله‌اش صبر و شكيبائى و استقامت . » يَا هِشَامُ ! مَا بَعَثَ اللَهُ أَنْبِيَآءَهُ وَ رُسُلَهُ إلَى عِبَادِهِ إلَّا لِيَعْقِلُوا عَنِ اللَهِ ! فَأَحْسَنُهُمُ اسْتِجَابَةً أَحْسَنُهُمْ مَعْرِفَةً ، وَ أَعْلَمُهُمْ بِأَمْرِاللَهِ أَحْسَنُهُمْ عَقْلا ؛ وَ أَكْمَلُهُمْ عَقْلا أَرْفَعُهُمْ دَرَجَةً فِى الدُّنْيَا وَ اخِرَةِ . « اى هشام ! خداوند پيامبران و رسل خود را به سوى بندگانش نفرستاد مگر براى آنكه ايشان بدون واسطه آراء و افكار مشوّشه و مختلط ، حقّ و واقعيّت را از خدا بگيرند ؛ و بواسطه انبياء و رسل كه أُولوا العقول الكاملة هستند به سوى حقّ راه يابند ، و به عقول جزئيّه ناقصه متباينه خود اعتماد ننمايند تا گمراه شوند و اختلاف كنند . بنابراين بهترين كسى كه دعوت پيغمبران را پذيرفته و لبّيك گفته باشد كسى است كه عرفانش به خدا نيكوتر باشد ، و داناترين مردم به احكام و شرايع خدا كسى است كه عقلش بهتر باشد ؛ و كسى كه عقلش كاملتر باشد آن كس است كه در دنيا و آخرت منزلتش رفيعتر و مقامش بالاتر و عاليتر باشد . »