و ظلمتى جمع نميشود ، و قدرتى است كه هيچ ناتوانى با او مجتمع نميگردد ، و شفائى است كه با وى هيچ مرضى تاب مقاومت نمىآورد . و پس از اين فرمود : پيش از شما طوائفى بودند كه كشته ميشدند و آتش زده ميشدند و با ارّه استخوانهايشان بريده ميشد ، و دنياى بدين وسعت و فراخى بر ايشان تنگ ميشد ؛ و با اينحال هيچ عاملى نميتوانست ايشان را از آنچه با آنها از معرفت خدا بود ، برگرداند و منصرف كند ؛ بدون آنكه كسانى كه با اينها اين اعمال را انجام ميدادند نسبت به آنها حِقْدى داشته باشند و نه خونى از آنها ريخته باشند ، و نه اذيّتى از ناحيه ايشان به آنها رسيده باشد تا در اثر تلافى و انتقام ، دست به چنين مجازاتى گشوده باشند . هيچ جرم و گناهى نداشتند مگر آنكه به خداوند عزيز و حميد ايمان آورده بودند . بنابراين ، شما از خدايتان بخواهيد تا درجات و مقاماتشان را به شما عنايت كند ! و بر مصائب و مشكلات روزگارتان صبر كنيد و شكيبا باشيد تا به سعى و همّت و جديّت آنها برسيد ! » در اينجا مىبينيم امام عليه السّلام چگونه همّت و استوارى عرفاى بالله را بيان مىكند ! و چه قسم شاگردان خود را به استقامت و پافشارى براى نگهداشتن عَلَم ايمان و معرفت خداوندى دعوت مينمايد ! اينها بودند كه پيوسته بطور متناوب در هر زمانى آمدند و با طلوع و تابش انوار حقّ و صفاتش در دلشان ، نگهدار دين و شريعت و حافظ قرآن مبين بودند . خلق را چون آب دان صاف و زلال * اندر او تابان صفاتِ ذو الجلال علمشان و عدلشان و لطفشان * چون ستاره چرخ در آب روان