تعابير قرآن دربارهء نزول عذاب 366 تفسير آيه : كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا * 367 تفسير آيه : وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ 369 اختصاصات قرآن ؛ آيات قرآن ، در تعبيراتش ادب خاصّى دارد 369 تعابير قرآن ، ارزشها و حقائق را آشكار مىسازد 370 لفظ « جهل » در قرآن كريم ( ت ) 371 قرآن كتاب تربيت و ادب است 372 قرآن ناسزا و سبّ را جائز نمىشمرد مگر به ظالمين 373 ظهور روح محبّت و و داد در آيات قرآن كريم 375 حجّيّت سنّت ، در قوّهء حجّيّت قرآن است 375 بسيارى از مسائل اصول و فروع ، از ضمّ و ضميمهء قرآن و سنّت تحصيل مىگردد 377 مجموع قرآن و سنّت ، « علّت فاعلى » را خدا ، و موجودات را « معدّات » مىشمرد 381 قرآن و سنّت مانند دو بال طائر ، هريك مقوّى دگرند 383 بيان أمير المؤمنين عليه السّلام در لزوم تمسّك به قرآن 383 توصيهء أمير المؤمنين عليه السّلام به قرآن ، ضمن وصيّت مفصّله 386 دعاى « صحيفهء سجّاديّه » در لزوم تمسّك به قرآن 389 « تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور » ؛ مواردى كه در « ديوان حافظ » از قرآن نام برده شده است 392 وجه تسميهء ديوان حافظ به لسان الغيب ( ت ) 394 بحث دوازدهم : غير قابل تغيير بودن و عموميّت قرآن مجيد و تفسير آيه : وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ أَ إِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرى قُلْ لا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ وَ إِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ از صفحهء 397 تا صفحهء 502