السيد محمد حسين الطهراني

5

نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)

عاقبت امر زيانكارند ، ايشان به روز قيامت ايمان نمىآورند . و ملك طلق خداست و اختصاص به او دارد آنچه در شب و روز آرامش دارند ؛ و اوست شنوا و دانا . بگو : آيا من براى خودم غير از خدا مولا و صاحب اختيار و حاضر و ناظر و مدير و مدبّرى در تمام شئون اختيار كنم ؛ درحالىكه اوست كه آسمانها و زمين را خلق كرده ، و از عدم به صحنهء وجود آورده است ؟ ! و اوست كه به كائنات روزى مىدهد ، و خود روزى نمىخورد ! بگو : به من چنين امر شده است كه اوّلين كسى باشم كه سر تسليم فرودآورده باشد ، و به اسلام گرويده باشد ! و به من امر شده است كه اى پيامبر ! البتّه و البتّه نبايد از مشركين بوده باشى ! بگو : من اگر مخالفت فرمان و عصيان امر خدايم را بنمايم ، از عذاب روزى بزرگ ترسانم . در آن‌روز هركس كه آن عذاب از وى دور شود و بر كنار رود ، اوست كه مورد رحمت پروردگار من قرار گرفته است . و اينست بهره و نصيب آشكارا ! » اين آيات به وضوح مىرساند كه منطق قرآن دعوت به توحيد است ؛ توحيد صرف و خالص و بدون شائبه در جميع شئون . و دعوت به معاد است ؛ يعنى مبدأ و معاد جميع عوالم و كائنات ، از جمله انسان انحصار در ذات أقدس ربوبى دارد . در تمام امور اعمّ از امور تكوينى و اعمّ از امور تشريعى ، مقصد و مقصود خداست ، و اطاعت فقط از آن اوست . و اوست كه حاضر و ناظر و محيط و مهيمن و مسيطر بر جميع موجودات است ؛ و اوست كه با هر موجودى معيّت ذاتيّه و وصفيّه و اسمائيّه دارد . بنابراين بايد در برابر چنين ربّ ودود و رحيمى كرنش داشت ، و پيوسته به عبادت و نيايش برخاست ، و از هر چه و از هر كه غير از اوست بريد ، و زمام امور را در دين و دنيا و آخرت به دو سپرد . اينست نهج قويم ، و عمل بر طبق اساس عالم خلقت ، و تطبيق انسان با حقّ و