السيد محمد حسين الطهراني

26

نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)

رِزْقاً حَسَناً فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَ جَهْراً هَلْ يَسْتَوُونَ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ . وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلَيْنِ أَحَدُهُما أَبْكَمُ لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ وَ هُوَ كَلٌّ عَلى مَوْلاهُ أَيْنَما يُوَجِّهْهُ لا يَأْتِ بِخَيْرٍ هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَ مَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ هُوَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ . « 1 » « خداوند مثلى زده است : مثل بندهء مملوكى كه در تحت ملكيّت مالكى است ، و قادر بر انجام هيچ كارى از نزد خود نيست ؛ و كسى كه مردى آزاد بوده و ما از جانب خود به وى روزى نيكو داده‌ايم ، كه از روى اراده و اختيار خود ، از آن روزىها در آشكارا و در پنهان انفاق مىكند . آيا اين دو نفر يكسان هستند ؟ ! حمد و ستايش اختصاص به خدا دارد و ليكن اكثريّت ايشان نمىدانند . ( مثل بت و خدا ، و مشرك و موحّد نيز از اين قبيل است . ) و خداوند مثلى زده است : مثل دو مردى را كه يكى از آنها بنده‌اى است لال و گنگ كه بر هيچ كارى توانائى ندارد ؛ و از هر جهت عاجز ، و بار سنگين و بدون فائده براى آقا و صاحب خودش مىباشد . به‌طورىكه هر جائى كه مولايش وى را مىفرستد ، بدون نتيجه و دست خالى برمىگردد و خيرى را با خود به همراه نمىآورد . آيا او با مرد آزاد و توانائى كه به عدالت در ميان مردم فرمان مىدهد ، و خودش نيز بر صراط مستقيم حركت دارد ؛ مىشود يكسان بوده باشند . » مُرسل قرآن : عبارت است از مطلق و بدون قيد ؛ مثل آزاد كردن بنده ، خواه مؤمن باشد و خواه كافر . وَ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِما قالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ

--> ( 1 ) - آيه 75 و 76 ، از سورهء 16 : النّحل