خواننده مىشود ؛ مانند جريان‌هائى كه براى امّت‌هاى پيشين واقع شده است ، و نزول عذاب بواسطهء تمرّد و تجاوزشان از حقّ ، و پيمودن راه ظلم و عدوان . و مانند قصّهء اصحاب فيل و غيرها . عبرت ، از مادّهء عبور است ، به معناى منتقل شدن از جائى به جاى ديگر . و عبرت را بدين جهت عبرت گويند كه شخص ناظر و بيننده ، نگاهش از آن منعطف شده و به نفس خود برمىگردد ؛ و پند مىگيرد . مانند داستان فرعون را كه خداوند در سورهء نازعات بيان مىكند . پس از آنكه حضرت موسى على نبيّنا و آله و عليه السّلام به امر خداوند به سوى او رفت و او را هدايت كرد ، و بزرگترين آيه را به وى نشان داد ، مع‌ذلك قبول نكرد و تكذيب نمود و عاصى شد ، و مردم را جمع كرد و ندا در داد كه : أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى ؛ در اينجا خداوند او را با دست قدرت خود گرفت ، و عذاب و نقمت دنيا و آخرت را به وى رسانيد . فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولى * إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى . « 1 » « پس در اين صورت ، خداوند به جهت پاداش و نقمت و عذابى كه در دنيا و آخرت به وى رساند ، او را گرفت ( و در رود نيل خود و سپاهيانش را غرق ساخت ) . و تحقيقا در اين مطلب و اين سرگذشت ، عبرت است براى آن‌كس كه از خداى خود بترسد . » أمثال قرآن : عبارت است از مثال‌هائى را كه مىزند براى آنكه از روى مثال ، مردم حقّ را در مورد ممثّل دريابند ؛ مثل : ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا

--> ( 1 ) - آيه 25 و 26 ، از سورهء 79 : النّازعات