شوند ؛ و دشمنان رقيب آنها با ناموس اينها ، در خانه‌هايشان مشغول گردند ؛ و اين براى حميّت و غيرت آنها قابل تحمّل نبود ؛ بنابراين از أوّل أمر دختران را مىكشتند ، تا أبدا دخترى نداشته باشند ، تا در هجوم قبايل و جنگها ، طعمه رقبا و اعدائشان گردند . در مجمع البيان گويد : موءودة از مادّهء وأد يئد وأدا مىباشد ؛ و عرب به جهت خوف از فقر دختران را زنده به گور مىكرد ؛ و از قتاده روايت است كه : قيس بن عاصم تميمى به سوى رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم آمد و گفت : من در زمان جاهليّت ( پيش از آنكه إسلام بياورم ) هشت نفر از دختران را زنده دفن كردم ! حضرت فرمودند : اينك در مقابل هريك از آنها ، يك بنده در راه خدا آزاد كن ! گفت : من شتر بسيار دارم ( بنده ندارم ) . حضرت فرمودند : بهر كس كه مىخواهى در مقابل هريك از آنها ، يكى از شترانت را هديه بده ! جبائى گفته است كه : موءودة را موءودة گويند ؛ چون خاكى كه بر سر او مىريزند ، سنگينى مىكند ، تا آنكه بميرد . و اين سخن ، خطاست . زيرا كه موءودة از مادّهء وأد يئد معتلّ الفاء است . و آن مادّه‌اى كه معناى سنگينى مىدهد ، اده يؤده به معناى أثقله مىباشد ، و آن معتلّ العين است ؛ و اگر از آن مشتق شده بود ، مىبايست گفته شود : موءودة بر وزن معوودة . و از رسول خدا دربارهء عزل پرسش نمودند فقال : ذاك الوأد الخفىّ . « 1 » حضرت فرمود : عزل كردن ( يعنى در هنگام آميزش مرد با زن ، مرد نطفهء خود را در خارج از رحم بريزد ) زنده به گور كردن و كشتن بچه است ، غاية الأمر اين

--> ( 1 ) مجمع البيان ، طبع صيدا ، ج 5 ، ص 443 .