أعراب خود را در قحطى و خشكسالى إحساس مىنمودند ؛ براى آنكه فرزندان خود را در عسرت گرسنگى ، و شدّت جوع و درماندگى ، ملاحظه نكنند ؛ دست به كشتن آنها مىزدند . علّامه طباطبائى مدّظلّه العالى ، در تفسيرشان گفته‌اند : إملاق به معناى إفلاس در مال و زاد است ؛ و از همين ريشه است تملّق . و اين كشتن فرزندان يك سنّت جاريه‌اى در ميان أعراب جاهلى بوده است كه : چون قحط و جدب به سوى شهرهايشان مىشتافت ؛ و مردم را در تهديد إفلاس و تهى دستى مىگذارد . ايشان مبادرت به قتل أولاد خود مىنمودند ؛ براى آنكه ديدن و ملاحظه كردن ذلّت فقر و گرسنگى آنها برايشان ناپسند بود . و خود را مترفّع و متنزّه از تحمّل اين عار ، با دست زدن به كشتن آنها مىنمودند . و علّت منع و نهيى كه از اين عمل در قرآن آورده شده است ؛ اينست كه : نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ و يا نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ ( ما هستيم كه شما و آنها را روزى مىدهيم ! ) شما بچّه‌ها را مىكشيد ، از ترس آنكه مبادا نتوانيد قيام به رزق و روزى آنها بنمائيد ، شما أبدا رازق و روزىدهنده نيستيد ! بلكه خداوند است كه : شما و آنان را جميعا روزى مىدهد ؛ بنابراين دست به كشتن ايشان مزنيد ! « 1 » دوّم : كشتن دختران بالخصوص بود كه آنها را زنده دفن مىكردند ؛ [ در تفسير آيهء : وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ] همان‌طوركه آيهء وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ بر آن دلالت دارد . زيرا معناى موءودة به معناى دخترى است كه وى را زنده به گور نمايند . و چون أعراب جاهلى بواسطهء كثرت كشتار و غارت‌ها كه در ميانشان صورت مىگرفت ، بسيار اتفاق مىافتاد كه دشمنانشان ، دختران آنها را أسير كنند ، و ببرند ؛ و اين اسارت براى آنان غير قابل تحمّل بود ؛ فلذا براى فرار از إمكان اينكه : شايد دخترانشان أسير

--> ( 1 ) الميزان فى تفسير القرآن ج 7 ، ص 397 در ذيل آيهء وارد در سورهء انعام : وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ .