لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ . « 1 » ( و زمانى كه آيات واضح و روشن ما بر آنها تلاوت گردد ، آنان كه اميد ديدار و لقاء ما را ندارند ، مىگويند : براى ما قرآنى غير از اين قرآن بياور ! و يا اين قرآن را به قرآن ديگرى تبديل كن ! بگو : من از نزد خودم چنين قدرتى و اختيارى را ندارم ؛ تا بتوانم آن را تبديل نمايم . من پيروى نمىكنم . مگر آنچه به من وحى شده است . من حقّا در صورت عصيان و مخالفت از أمر پروردگارم ، از عذاب روزى بزرگ دهشت دارم . اى پيغمبر بگو : اگر خداوند نمىخواست ، من اين قرآن را براى شما تلاوت ننموده ؛ و شما را به محتواى آن مطلع نساخته بودم . من در ميان شما مدّت مديدى در عمر دراز خود بودم ( و از اين قرآن ، و اين گونه بيانات خبرى نبود ) آخر چرا شما تعقّل نمىكنيد ؟ ! ) قرآن كتاب توحيد است و براى حركت و عبور شما از مرحلهء بهيميّت به افق انسانيّت آورده شده است . اين كتاب از نزد خداوند است ؛ نه ساخته و پرداخته فكر من ! من از نزد خود نياورده‌ام ؛ و آن را انشاء ننموده‌ام ؛ تا بتوانم به رأى و سليقهء خود در آن تصرّفاتى بنمايم ؛ و يا او را عوض كنم ! قلب من چون آئينه‌اى در مقابل أنوار حقّ تعالى است ؛ و او بر دل من وحى مىكند . اگر مختصر خلافى كنم بدست عذاب سخت او گرفتار مىشوم . بهترين دليل براى صحّت مدّعاى من اينست كه : من در مدّت چهل سال و بيشتر در ميان شما بودم ؛ و با شما حشر و نشر داشتم ؛ آيا از من در اين أمد طولانى يك جمله ازاين‌گونه سخنان شنيده‌ايد ؟ ! بلكه نشنيده‌ايد ! پس بدانيد كه : قرآن كلام من نيست ؛ بلكه وحى خداوند است كه آمده ، و مرا أمر به تلاوت و تفهيم به شما نموده است .

--> ( 1 ) آيهء 15 و 16 ، از سورهء 10 : يونس .