بگذارد . بلكه فرقان است و جداكنندهء بين حقّ و باطل . شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ . « 1 » ( ماه رمضان ، آن ماهى است كه در آن قرآن فرودآمده است ، درحالىكه اين قرآن براى مردم هدايت است ، و در اين هدايت داراى دلائل و براهين ساطعه و شواهد روشن و واضح است ؛ و آن كتابى است كه فارق بين حقّ و باطل است . ) و جداكنندهء ميان راه سعادت از شقاوت ، و نور از ظلمت . و از آنجا كه برندهء بين حقيقت و مجاز ؛ و واقع و اعتبار است : إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ « 2 » ( حقّا قرآن گفتار قاطع است ؛ و مزاح و شوخى نيست ) بنابراين ، صراط مستقيم ، و راه انسانيّت ، و سلوك راه توحيد ، و خروج از هواى نفس را صريحا بيان مىكند . افرادى كه آن مطالب را بپذيرند ؛ و با آغوش باز تلقّى نمايند ؛ و به دنبال تعليمات آن بروند ؛ قرآن غذاى روح ايشان شده ؛ دائما آنها را نيرو مىدهد ؛ تا به سرمنزل مقصود و سعادت مطلق برساند . و افرادى كه از پذيرش أحكام و تعليمات و معارف آن ، ابا دارند ؛ و خود را حاضر نمىكنند ، تا از هواى شخصى عبور نموده ، در تحت پرتو آن قرار گيرند ، شقاوت آنها را بواسطهء همين تمرّد و إعراض ، ظاهرتر و بارزتر ، و مخفيّات دلهاى آنان را روشن‌تر خواهد ساخت . و در ظلم ، و تجرّى ، و استنكار ، و استكبار بيشتر پافشارى خواهند نمود . و در اين صورت بر خسران آنها خواهد افزود . آنها چون به ميل و ارادهء خودشان نمىخواهند دنبال پيغمبر حركت كنند ،

--> ( 1 ) آيهء 183 ، از سورهء 2 : بقرة . ( 2 ) آيهء 13 و 14 ، از سورهء 86 : طارق .