و از نفس خود هجرت نموده ، به دار الاسلام توحيد ، و فضاى واسع معرفت وارد شوند . وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً - وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً . وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً . « 1 » ( و چون تو قرآن بخوانى ، ما در ميان تو و ميان كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند ، حجابى سخت مىگذاريم - و ما از پذيرش و فهم آيات قرآن ، بر روى دلهاى آنها سرپوش‌هائى قرار مىدهيم ، تا نتوانند بفهمند ! و در گوش‌هاى آنها سنگينى قرار مىدهيم . و چون تو پروردگارت را در قرآن به وحدانيّت ياد كنى ، همگى پشت كنند ؛ و با نفرت و انزجار ، دورى گزينند ! ) چون پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم قرآن مىخواند ، و يك فضاى واسع و لطيف را از مرز انسانيّت ، و ارتباط با حقّ تعالى ، و فناى در ذات او را نشان مىداد ؛ و خود در آن عالم غرق بود ، البتّه آن كسانى كه از مرز امور جزئيّه تجاوز ننموده ، و از مال ، و مآل ، و هوى ، و شهوت ، و غرور دست برنمىدارند ؛ كجا مىخواهند به پيروى از رسول خدا در دنبال او سارى و جارى گردند ؟ لذا در همان مكان تنگ و تاريك مادّه و مادّه‌پرستى مىمانند ؛ و درنگ مىكنند . [ مؤمنان با قرائت قرآن ، در عروج عنقاى بلندپرواز اسماء إلهى با پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در پرواز و حركت مىباشند ] پيغمبر در فضاى قدس پرواز نموده است ؛ و آيات قرآن ، وى را به عالم لا يتناهى اسماء و صفات إلهى ، عروج داده ؛ و عنقاى بلندپرواز همّت او بر فراز آسمان معرفت و صفا ، و نور به طيران آمده است ؛ آن مسكين زندانى در چاه هوا و هوس ، و گرفتار دام أباطيل و شيطنت ، و آن مگس كوتاه بين ، كوتاه پرواز ، رنجور ؛ كجا مىتواند بدان مكان وسيع ، و آن ذروهء منيع و آن قلّهء رفيع به پرواز درآيد ؟ ! و اين همان حجاب سخت و پردهء آهنينى است كه : ميان عامل به قرآن ، و تارك به

--> ( 1 ) آيهء 45 و 46 ، از سورهء 17 : إسراء .