است . حكم را بر أساس حقّ قرار بدهيد . خدا أولى است بر آن فقير و غنىّ ؛ و ولايتش بر آنها بيشتر است از خود آنها . او بيشتر ملاحظهء حقّ را دارد و حكم به حقّ مىكند . پس متابعت از هواى خود نكنيد و هميشه در راه عدالت حركت كنيد . در أداى شهادت صريح و روشن حقيقت را بيان كنيد ؛ نه اينكه به قسمى مجمل و مبهم باشد كه بالمآل لَهِ شخص محبوب خود قرار گيرد . يا اينكه با وجود علم و اطّلاع از واقعيّت بكلّى از شهادت إعراض كنيد و شهادت ندهيد . و بدانيد كه خداوند به أعمال و نيّات شما مطّلع و خبير است . و در آنچه انجام خواهيد داد مورد بازخواست قرار خواهيد گرفت . در اين آيات ، عنوان يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا بدون إشكال خطاب به عامّهء مكلَّفين است ، أعمّ از مرد و زن . در سورهء مائده در سه مورد : ذيل آيات 44 و 45 و 47 به ترتيب وارد است : وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ - وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ - وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ . كسانى كه حكم نكرده‌اند به آنچه خداوند نازل فرموده است اين جماعت همه كافرند ؛ همه ظالمند ؛ همه فاسقند . آيا در زمان غيبت اين عناوين ( كفر ، فسق ، ظلم ) بر كسى كه حكم بِما أَنْزَلَ اللَّهُ نكند ديگر صادق نيست ؟ ! و آيا مردم در زمان غيبت از تكليف رها شده ، مثل هَمَجٌ رَعآء و مانند حيوانات ، بَلْ هُمْ أَضَلُّ مى شوند ؟ و آيا خداوند آنها را مانند بهائم قرار داده است ؛ و اگر بخلاف‌ما أنزَلَ اللَه حكم كنند مورد مؤاخذه قرار نمىگيرند ؟ ! و خلاصه آيا قرآن در آخر الزّمان مرده يا منسوخ شده است ؟ و آداب جاهلى و سنن ملّى و آراء و أفكار شهوانى ، قرآن را نسخ كرده اند ؟ و آيات مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ ديگر در اينجا صادق نيست ؟ و إنسان در هر جا منظره‌اى