مى ميرد . پس هيچيك از اين أقسام چهارگانه نميتوانند حامل علم بوده باشند ؛ زيرا ما روايت داريم كه : حكمت را به غير أهلش نياموزيد ! كسى كه حكمت را به غير أهلش بياموزد ، مانند كسى است كه گلوبند مرواريدى را بر گردن خِنْزيرى آويزان كند . حكمت را به ناأهلان نياموزيد كه به حكمت ظلم كرده ايد ! و از آموختن حكمت به أهلش دريغ نكنيد كه بر أهل آن ظلم نموده‌ايد ! أفراد اندكى ، قآئم للّه بالحجّة ، يا ظاهر مشهور و يا خائف مغمورند سپس مىفرمايد : اللَهُمَّ بَلَى ! لَا تَخْلُو الارْضُ مِنْ قَآئِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ ؛ إمَّا ظَاهِرًا مَشْهُورًا ، أَوْ خَآئِفًا مَغْمُورًا ، لِئَلا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَهِ وَ بَيِّنَاتُهُ ؛ وَ كَمْ ذَا ، وَ أَيْنَ أُوْلَئِكَ ؟ ! آرى ! يك دسته بسيار بسيار اندكى هستند كه آنها متعلّم در سبيل نجاتند ، و به آن مقام علماى ربّانى خواهند رسيد ، و از أفراد كُمَّلِ روى زمين مىشوند كه من مىتوانم علمم را به آنها بياموزم ؛ أمّا افسوس كه چقدر تعداد آنها كم و اندك است ! كجا إنسان آنها را پيدا كند ؟ اين چهار طبقه از علماء همه جا را پر كرده‌اند ؛ سياهى جمعيّت را گرفته‌اند ؛ و ليكن إنسان آن أفراد اندك را كجا بيابد ؟ ! خدا كه زمين را از حجّت خالى نمىگذارد ! أفرادى براى دستگيرى از بندگان پروردگار قيام به حقّ مىكنند ؛ و بر شخصيّت خود سوار ، و بر علوم و أصالت خود متّكى هستند ؛ أمّا اينها خيلى كم‌اند . أُوْلَئِكَ « چند نفرند و كجا هستند ؟ ! » إمَّا ظَاهِرًا مَشْهُورًا ؛ اينها « يا در ميان مردم شناخته شده و ظاهرند » كه ما در طول غيبت ، از اين أفراد بزرگ داشته‌ايم . مانند : شيخ مُفيد ، سيّد مُرتَضى ، علّامه حِلّىّ ، ابن فَهْد حلّىّ ، سيّد ابن طاووس ، سيّد بحرالعلوم و آخوند ملّا حسينقلى همدانىّ ، رضوانُ الله عليهم . اينها مشهور بودند ، و قيام به حقّ مىكردند ، و مردم را به آبشخوار حقّ دعوت نموده و إيصالِ به واقع مىكردند .