* ( فِيها حُسْناً ) * ( 1 ) . كه در كتب آثار و احاديث و سخنان بسيار در پيرامون اين آيهء شريفه مىتوان يافت و ما را مجال گسترش سخن در اين باره نيست و ببرخى از آن بسنده مىكنيم : 1 - احمد در « المناقب » و ابن منذر و ابن ابى حاتم و طبرانى و ابن مردويه و واحدى و ثعلبى و ابو نعيم و بغوى در تفسيرش و ابن مغازلى در « المناقب » به اسانيد خود از ابن عباس آورده‌اند كه چون اين آيه نازل شد ، گفتند : اى رسول خدا ! اين خويشانى كه مودّت آنان بر ما واجب شده است كيانند ؟ فرمود : على و فاطمه و دو فرزندانشان . محب الدين طبرى در صفحهء 25 « الذخائر » و زمخشرى در صفحهء 339 جلد 2 كشاف و حمّوئى در فرائد و نيشابورى در تفسيرش و ابن طلحه شافعى در صفحهء 8 « مطالب السؤول » با صحّه گذاشتن بر آن ، و رازى در تفسيرش و ابو سعود در جلد 3 تفسيرش ( هامش تفسير رازى ) جلد 7 صفحهء 665 و ابو حيان در صفحهء 516 جلد 7 تفسيرش و نسفى در تفسيرش ( هامش تفسير خازن ) جلد 4 صفحهء 99 و حافظ هيثمى در صفحهء 168 جلد 9 « مجمع » و ابن صباغ مالكى در صفحهء 12 « الفصول المهمّه » و حافظ گنجى در صفحهء 31 « كفايه » و قسطلانى در « المواهب » حديث را آورده‌اند و قسطلانى گفته است : خداوند مودت خويشان پيغمبر و محبت همهء اهل بيت بزرگوار و ذريهء او را بر تمام خلق خود لازم و فرض فرموده و گفته است : * ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ) * . زرقانى نيز در صفحهء 3 و 21 جلد 7 « شرح المواهب » و ابن حجر در صفحهء 101 و 135 [ م ] - و سيوطى در « احياء الميت » هامش « الاتحاف » صفحهء 239 و شبلنجى در صفحهء 112 « نور الابصار » و صبّان در « الاسعاف » هامش « نور الابصار » صفحهء 105 اين حديث را روايت كرده‌اند . 2 - حافظ ابو عبد اللَّه ملَّا در سيره اش آورده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : همانا خداوند پاداش مرا مودت خاندانم قرار داد و من در فردا ( آخرت )

--> ( 1 ) - سورهء شورى آيهء 23 .