مال و ثروت زير دست او گذارده ، و در امورى كه او را در زندگى مشترك خانوادگى بر آنها مسلّط گردانيده خيانت نورزد و به‌وظايف خود عمل نمايد . پس گفته خداوند متعال : ( فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ ) الى آخر ، يعنى شايسته است كه زنان اخلاق و صفات صالحه را در خود بپرورانند . و چون به صفت صلاح آراسته شوند بدون شك قانت و مطيع شوهر نيز خواهند بود . يعنى واجب است كه اطاعت دائم از شوهر در امور مربوط به استمتاع داشته باشند و بر آنها همچنين واجب است كه همه حقوق شوهر را در غياب او حفظ كنند . و امّا فرمايش خداوند : ( بِما حَفِظَ اللَّهُ ) ، به احتمال زياد ظاهراً « ما » مصدريّه و « باء » براى وسيله و آلت است . و معنى چنين مىشود كه همانا زنان صالح مطيع شوهرند و در غياب شوهر حافظ حقوق او كه خداوند آن را واجب كرده است مىباشند ، از اين‌رو كه قيّوميّت براى شوهران و اطاعت از او و حفظ شئون و موجبات غيبت شوهر براى زنان تشريع و وضع شده است . و ممكن است كه « باء » براى مقابله باشد ، و در اين‌صورت معنى چنين مىشود كه بر زنان اطاعت و حفظ غيبت شوهران واجب است در مقابل اين‌كه خداوند حقوقى را براى زنان بر عهده شوهران گذارده است ، چنانچه احياء امور اجتماعى و حفظ حقوق اجتماعى زنان را به‌عهده دارند و پرداخت مهر و نفقهء زنان بر آنها واجب است ، و معنى اوّل روشنتر و صحيح‌تر است . « 1 » آنچه تا اين‌جا ايراد كرديم ، نكاتى بود كه لازم ميدانستيم از بيان جمعى از لغويّين و مفسّرين كه امكان مراجعه به كتب آنها را داشتيم بيان كنيم ؛ بلى از « تفسير مولى عبد الرّزّاق كاشانى » و « روح البيان » شيخ اسماعيل حقّى و « عرائس البيان » أبى -

--> ( 1 ) « تفسير الميزان » چاپ حيدرى سال 1376 ، جلد چهارم ص 365 تا 367