مقدّمهء مؤلّف بسم الله الرّحمن الرّحيم بهترين ستايش و نيايش از آن خداوندى است كه كاخ عالم وجود را بر اساس اتقان و استحكام برافراشت ؛ و عالَم مُلك و مَلكوت و خلق و أمر را متين و استوار بيافريد ؛ و به هر موجودى از موجودات هر عالم ، تا برسد به هر ذرّه‌اى از ذرّات اين عالم ، آنچه طبق مصلحت و حكمت بود عنايت كرد ؛ و آن را در پيمودن راه كمال و حركت بسوى هدف و موطن اصلى در تكاپو و حركت آورد . و از ميان همه آفريده شدگان ، انسان را به نِعمت خلافت مُنَعَّمْ و به خِلْعت علم مُخَلَّع فرمود ؛ مرد و زن را مجهّز به جهازِ مناسبِ طىّ اين طريق نمود ؛ و هر يك را به قوى و استعداد لازم و آلات و اسباب مورد نياز آنان ممهّد ساخت . تا هر يك از اين دو صنف ، تمام استعدادهاى خود را به مقام فعليّت در آورند ؛ و به كمال خود نائل آيند . فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ « 1 » و شايسته‌ترين درود و سلام از آنِ پيامبران و دستگيران راه هدايت بشرى است ؛ كه با كدّ و تَعَب و جدّ و جهد ، اين قافله عقب مانده ، و انسان بسيط و سازج را در تحت تعليم و تربيت الهيّهء خود درآورند ؛

--> ( 1 ) آيه 14 ، از سوره 23 مؤمنون : پس بلندمرتبه و مقدّس است خداوند كه از ميان همهء آفرينندگان ، او فقط مورد پسند و اختيار است .