خَلْفَهُمْ وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ « 1 » . « و مىگويند : خداوند براى خود فرزندى قرار داده است ؛ پاك و منزّه است خداوند از اين نسبت ، بلكه ( پيامبران و فرشتگان ) بندگان بزرگوار خدا هستند كه در گفتار از او سبقت نمىگيرند و به امر او عمل مىكنند . خداوند مىداند آنچه را كه در برابر آنهاست ، و آنچه را در پشت سر آنهاست . و آن پيامبران و فرشتگان شفاعت نمىكنند مگر نسبت به كسانى كه دين آنها پسنديده باشد و از خشيت پروردگار در بيم و هراس باشند . » و مثل گفتار ديگرش : وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ . « 2 » « هيچ كس از كسانى كه غير خدا را مىپرستند ، حقّ شفاعت در روز قيامت را ندارند ، مگر آن خدا پرستانى كه به حقّ شهادت دهند و داراى علم و معرفت به موضوع شهادت باشند . » و مثل گفتار ديگرش : لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً . « 3 » « و داراى مقام شفاعت نمىشود ، مگر آن كسى كه در تحت عهدهء تعهّدات الهيّه بوده باشد . »

--> ( 1 ) آيات 26 تا 28 ، از سورهء 21 : الانبياء ( 2 ) آيه 86 ، از سورهء 43 : الزُّخرُف ( 3 ) آيه 87 ، از سورهء 19 : مريم