عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ « 1 » . « چشمه اى است كه از آن مقرّبان درگاه الهى فقط مىآشامند . » معانى عيون و نهرهاى جارى در بهشت همچنان كه در جلد اوّل از كتاب « امام‌شناسى » در مجلس دهم آورده‌ايم كه نهرهاى چهارگانهء بهشت - كه عبارت است از : نهر شيرى كه طعم آن تغيير نكرده است ، و نهر آب غير متعفّن و بدبو ، و نهر عسل تصفيه شده ، و نهر خمر و شرابى كه براى نوشندگان لذّت بخش است - عبارت است از : تجلّى و ظهور ملكوتى علومى كه در مبتديان راه سير و سلوك ، و ضعفاى از راه‌پيمايان سبيل إلى الله پيدا مىشود ؛ چون شير غذاى كودك است ؛ و از علوم خالص و معرفت بى شائبهء خدا ، چون حيات دل به علم و معرفت است . و عدم تغيير و تعفّن راجع به عدم آلودگى آن علوم به افكار و آراء نفسانيّه و شيطانيّه است ؛ و از واردات عالم قدس و بارقه‌هاى نورانى و لذّت‌هائى كه در حالات مختلف براى متوسّطين در راه خدا پيدا مىشود ، و آنان را به ذوق و وجد و توجّه مىآورد . و تصفيهء آن عبارت است از عدم كدورت آن علوم ، به مواد شمعى و موم كه بواسطهء تسويلات نفس أحياناً پيدا مىشود ؛ و از تجلّيات جمال و عشق به ذات لا يزالى كه سالك هستى خود را فراموش مىكند و محو در انوار او مىشود

--> ( 1 ) . آيه 28 ، از سورهء 83 : المطفّفين