السيد محمد حسين الطهراني

397

معاد شناسى (فارسى)

آورده است كه او گفت : من از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه در تفسير آيه : وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها ، « 1 » مىفرمود : رَبُّ الارْضِ يَعْنِى إمَامَ الارْضِ . قُلْتُ : فَإذَا خَرَجَ يَكُونُ مَا ذَا ؟ قَالَ : إذًا اسْتَغْنَى النَّاسُ عَنْ ضَوْءِ الشَّمْسِ وَ نُورِ الْقَمَرِ وَ يَجْتَزِءُونَ بِنُورِ الإمامِ « 2 » « مراد از ربّ زمين ، امام زمين است . من عرض كردم : و در اين صورت ، زمانى كه امام خروج كند چه خواهد شد ؟ ! حضرت فرمود : در آن صورت مردم از اشراق نور خورشيد و نور ماه بى نياز مىشوند ، و نور امام براى آنان كافى خواهد بود » . وسيله ، درجهء رسول الله در بهشت است كه هزار پلّه دارد و نيز در « تفسير علىّ بن إبراهيم » از پدرش از عبد الله بن مُغَيرة از عبد الله بن سنان از حضرت صادق عليه السّلام آورده است كه : كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ يَقُولُ : إذَا سَأَلْتُمُ اللهَ فَاسْألُوا لِىَ الْوَسِيلَة . « حال رسول الله چنين بود كه مىفرمود : شما هر وقت در مقام عرض حاجت از درگاه خداوند بر آمديد ! براى من از خدا وسيله را بخواهيد . ما از رسول الله از وسيله پرسيديم كه چيست ! ؟

--> ( 1 ) صدر آيه 69 ، از سورهء 39 : الزّمر ( 2 ) « تفسير قمّى » طبع سنگى ، ص 581