نيّت خوب بود ، عمل خوب است ؛ و اگر نيّت بد بود ، عمل بد است ، گرچه ظاهر آن چشمگير باشد ؛ چون ساختن مسجد و دار الايتام و بيمارستان و مدرسه و غيرها . يك عمل خُرد و حقير با نيّت پاك ، بهتر است از اعمال بزرگ و عظيم با نيّت آلوده و مشتبه روايات وارده در أصالت نيّت شيخ زين الدّين شهيد ثانى در كتاب « مُنْيَة الْمُريد » روايت كرده است كه : قَالَ النَّبِىُّ صَلَّى الله عَلَيه و ءَاله و سلّم : إنَّمَا الاعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ ، وَ إنَّمَا لِكُلِّ امْرِىٍ مَا نَوَى ؛ فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إلَى اللهِ وَ رَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إلَى اللهِ وَ رَسُولِهِ ، وَ مَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوِ امْرَأةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إلَى مَا هَاجَرَ إلَيْه « 1 » . « رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند : اينست و جز اين نيست كه اعمال منوط و مربوط به نيّت‌هاست ، و اينست و جز اين نيست كه بهرهء هر مردى همان چيزى است كه در نيّت آورده است ؛ پس هر كسى كه هجرت او به سوى خدا و رسول او بوده است ، هجرت او به سوى خدا و رسول اوست . و هر كسى كه هجرت او به سوى دنيائى است كه به آن برسد و يا زنى است كه او را نكاح كند ، پس هجرت او به سوى همان چيزى است كه به سوى او هجرت

--> ( 1 ) « منية المريد » طبع نجف ، ص 27 ؛ و در « بحار الانوار » ج 15 كمپانى ، قسمت دوّم كه در اخلاقيّات است ، در ص 87 از « منية المريد » ، و در ص 77 از « غَوالى اللآلى » روايت كرده است .