و تأثيرى در طهارت و تقرّب عامل آن داشته باشد ، و گرنه عنوان نماز و روزه و حجّ و جهاد موضوعيّت ندارد ؛ اگر اين اعمال از نفوس شريره و خبيثه صادر شد قبول نيست ، و شرط قبولى اعمال تقوى و توحيد است ؛ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ « 1 » . و محصّل آنكه : در آيات شريفه داريم : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كه عمل صالح را با ايمان به خدا آورده است ؛ و بنابراين خبر ابراهيم لَيْثى ، نفىِ عملِ صالح را نمىكند ، بلكه آن را مشروط به تقوى و توحيد و ولايت مىداند ؛ و هذا هُوَ الصَّحِيح . و حاصل آنچه در اين بحث آمد آنكه : در روز قيامت حجاب كثرت از بين مىرود و جزئيّات مُفرّقه مىريزد ؛ حقائق با هم آميخته و يكى شده ، حقائق بهشتى به سوى بهشت و حقائق جهنّمى به سوى جهنّم رهسپار مىشوند . مؤمنان و شيعيان حقّاً به ائمّهء طاهرين مُلحَق مىشوند و با معيّت و اتّحاد آنان به بهشت مىروند ، و كافرين و معاندين نيز به پيشوايان خود مُلْحَق شده و با آنها يك پارچه و يك جهت به دوزخ مىافتند . آيات وارده در لحوق قرآن كريم داريم : يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ . « 2 » « فرعون در روز قيامت پيشاپيش قوم خود مىرود و آنها را داخل در آتش مىنمايد . »

--> ( 1 ) ذيل آيه 27 ، از سورهء 5 : المائدة ( 2 ) صدر آيه 98 ، از سورهء 11 : هود