وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ * لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ « 1 » . « و كسانى كه كفر ورزيدند به سوى جهنّم محشور مىشوند ؛ براى آنكه خداوند خبيث را از طيّب جدا كند و آنچه از جنس خبيث هست ، بعضى را به روى بعضى ديگر گذارده و همه را با هم متراكم و انبوه كند و يك پارچه آن را در آتش جهنّم قرار دهد ؛ ايشانند فقط زيانكاران . » از اين آيات لحوق و الحاق به خوبى روشن است . در بسيارى از روايات داريم : هر كس فلان عمل را انجام دهد ، در روز قيامت ، هم صحبت و همنشين و جليس و همرتبه و هم درجهء ماست ؛ اين از باب لحوق است . در صورتى كه عامل به اين عمل از اهل ايمان و ولايت باشد ، لحوق و الحاق حتمى است ؛ و اين براى شيعيان خالص و پيروان مكتب ولايت و دوستداران واقعى سروران و پيشوايان دين ، بسيار جاى خوشوقتى و دلگرمى است ، كه هر چند به صورت ظاهر با همهء مَواليان خود همنشين نبوده‌اند ، در آخرت نه تنها همنشين و هم صحبت هستند بلكه بالاتر ، با آنها مُلْحَق مىشوند ؛ فَذلِك الشَّرَفُ نِعْمَ الشَّرف . در « أمالى » طوسى با سند متّصل خود از جماعت اهل حديث خود ، از أبو مفضَّل ، از جعفر بن محمّد علوى ، از موسى بن عبد الله

--> ( 1 ) ذيل آيه 36 و آيه 37 ، از سورهء 8 : الانفال