أبو نواس گفت : مرا بنشانيد ! چون او را نشاندند و قرار گرفت ، گفت : آيا تو مرا از خدا مىترسانى ؟ ! آرى ، حمّاد بن سَلَمَة از ثابت بنانى از أنس بن مالك براى من چنين گفت كه : رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم فرموده‌اند : لِكُلِّ نَبِىٍّ شَفَاعَةٌ وَ أَنَا خَبَأْتُ شَفَاعَتِى لِاهْلِ الْكَبَآئِرِ مِنْ أُمَّتِى يَوْمَ الْقِيَمَةِ ؛ أَ فَتَرَى لَا أَكُونُ مِنْهُمْ ؟ ! « 1 » . « از براى هر پيغمبرى شفاعتى است و من حقّ شفاعت خود را براى معصيت‌كاران به كبائر از امّت خودم در روز قيامت ذخيره و پنهان داشته‌ام ؛ آيا تو چنان مىپندارى كه من از آنها نيستم ؟ ! » و در « بشارة المصطفى » با سلسلهء سند متّصل خود روايت كرده است از حضرت علىّ بن موسى الرّضا از پدرانش عليهم السّلام از أمير المؤمنين صلوات الله عليه ، از رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم كه فرموده است : أرْبَعَةٌ أَنَا لَهُمْ شَفِيعٌ يَوْمَ الْقِيَمَةِ : الْمُكْرِمُ لِذُرِّيَّتِى ، وَ الْقَاضِى لَهُمْ حَوَائِجَهُمْ ، وَ السَّاعِى فِى أُمُورِهِمْ عِنْدَ ما اضْطَرُّوا إلَيْهِ ، وَ الْمُحِبُّ لَهُمْ بِقَلْبِهِ وَ لِسَانِه « 2 » .

--> ( 1 ) « أمالى » شيخ ، طبع نجف ، ج 1 ، ص 389 ( 2 ) « بشارة المصطفى » طبع نجف ، ص 36 ؛ و نيز شيخ اين روايت را با سند خود از حضرت امام رضا از پدرانش عليهم السّلام تا رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم در « أمالى » ج 1 ، در جزء دهم ، ص 286 آورده است ؛ و نيز در جزء سيزدهم ص 376 آورده است .