الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِى وُعِدْتُ بِه « 1 » . « أمير المؤمنين عليه السّلام گفته‌اند كه : شنيدم از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم كه مىگفتند : چون مردم در روز قيامت محشور شوند ، يك منادى مرا ندا كند كه : اى رسول خدا ! خداوند جلَّ اسمُه تو را بر پاداش محبّان تو و محبّان اهل بيتت كه از جهت تو ولايت آنها را داشته‌اند و از جهت تو معاندت و دشمنى با دشمنان تو و آنها را داشته‌اند ، متمكّن گردانيده است ، حال به هر كيفيّت كه بخواهى آنان را پاداش ده ! پس من مىگويم : اى پروردگار من ! جزاى آنان بهشت است ! آنان را جاى مىدهم هر كجا از آن را كه بخواهم ؛ و اينست مقام محمودى كه به آن وعده داده شدم » . روايات وارده در شفاعت‌شوندگان و نيز شيخ طوسى در « أمالى » روايت كرده است از حفّار ، از إسماعيل بن على دِعْبِلى ، از محمّد بن إبراهيم بن كثير كه گفت : ما براى عيادت أبو نواس : حسن بن هانى در همان مرضى كه در آن فوت كرد رفتيم . عيسى بن موسى هاشمى به او گفت : اى أبا على ! تو در آخرين روز از روزهاى دنيا و اوّلين روز از روزهاى آخرت هستى ! و در كردارهاى خود فيما بَيْنَك و بَيْن الله ، لغزشهائى و خطاياى زشتى داشته اى ! پس حالا به سوى خداوند عزّ و جلّ توبه كن !

--> ( 1 ) « أمالى » شيخ ، طبع نجف ، ج 1 ، جزء يازدهم ، ص 304 ؛ و « بحار » ج 8 ، ص 39 و 40