كرد . « 1 » »

--> ( 1 ) « تفسير مجمع البيان » طبع صيدا ، مجلّد 3 ، ص 531 ؛ و اين عهد و وصيّت را در « تفسير علىّ بن إبراهيم » ص 416 به عين همين الفاظ آورده است ، و فقط بجاى جملهء وَ ءَانِسْ فى الْقَبْرِ وَحْشَتى ، جملهء وَ أَسَرَّ فى الْفِتَنِ وَحْدى را آورده است ؛ يعنى : در آن صورت من در امتحانات و فتنه‌ها به تنهائى مخفىتر و كتوم‌تر بودم . و نيز در كتاب « وسائل الشّيعة » طبع امير بهادر ، جلد دوّم ، كتاب وصايا ، ص 661 از محمّد بن يعقوب كلينى روايت كرده است كه او از علىّ بن إبراهيم از علىّ بن إسحق از حسين بن حازم كلبى خواهر زادهء هشام بن سالم از سليمان بن جعفر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است . و پس از ختم بيان اين عهد گفته است كه : « اين عهد را نيز شيخ طوسى و همچنين شيخ صدوق با إسناد خود از علىّ بن إبراهيم ، و علىّ بن إبراهيم در تفسير خود از پدرش از حسن ابن محبوب از سليمان بن جعفر از پدرش از حضرت صادق عليه السّلام آورده‌اند . و همچنين شيخ طوسى در « مصباح » مرسلًا با زياديهائى در دعا روايت كرده است ، و سپس گفته است : قَالَ النَّبىُّ لِعَلىّ عَلَيْهِما السَّلامُ : تَعَلَّمْها أنْتَ وَ عَلِّمْها أهْلَ بَيْتِكَ وَ شِيعَتَكَ ! « رسول الله به أمير المؤمنين عليهما السّلام فرمودند : اين عهد و وصيّت را ياد بگير و آن را به أهل بيت خود و شيعيان خود بياموز . » و كفعمى در « مصباح » نيز مرسلًا با همان زيادتى را كه شيخ آورده ، آورده است . » - تا اينجا تمام شد گفتار صاحب « وسائل الشّيعة » . و اين حقير گويد : و مناسب است بعد از شهادت به اينكه : وَ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ بگويد : وَ أَنَّ عَلىَّ بْنَ أَبِى طَالِبٍ أميرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَصىُّ رَسُولِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ أَنَّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ وَ عَلىَّ بْنَ الْحُسَيْنِ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلىٍّ وَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ موسَى بْنَ جَعْفَرٍ وَ عَلىَّ بْنَ موسَى وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلىٍّ وَ عَلىَّ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنَ بْنَ عَلىٍّ وَ الْحُجَّةَ