بود ، و دورترين نقطه از خيرات و خوبىها . و در ميان وحشت قبر من انيس من باش ، و در روزى كه تو را زيارت كنم و به لقاء تو مشرّف آيم ، عهد نامه اى كه براى من قرار مىدهى ، باز شده و گسترده قرار بده ! » ثُمَّ يُوصِى بِحَاجَتِهِ . وَ تَصدِيقُ هَذِهِ الوَصِيَّةِ فِى سُورَةِ مَرْيَمَ فِى قَوْلِهِ : لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا . فَهَذَا عَهْدُ المَيِّتِ . و الْوَصِيَّةُ حَقُّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ حَقٌّ عَلَيْهِ أَنْ يَحْفَظَ هَذِهِ الْوَصِيَّةَ وَ يُعَلِّمَهَا . وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِي عَلِىٌّ عَلَيْهِ السَّلَامُ : عَلَّمَنِيهَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ ؛ وَ قَالَ : عَلَّمَنِيهَا جَبْرَائِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ . « و پس از اين إشهاد و وصيّت ، به خواسته‌هائى كه دارد وصيّت كند . و تصديق اين گونه وصيّت در قرآن كريم است ، در سوره اى كه در آن ، مريم ذكر شده است ، در قول خداوند عزّ و جلّ كه مىفرمايد : حقّ و مالكيّت شفاعت را ندارد ، مگر آن كسى كه در نزد خداوند رحمن متعهّد به عهد شده باشد . و اين عهد و وصيّت ميّت است . و وصيّت بر هر مسلمانى حقّ است . و نيز بر هر مسلمانى لازم و واجب است كه اين وصيّت را محفوظ نگاه دارد و آن را تعليم دهد . و أمير المؤمنين عليه السّلام گفتند : اين وصيّت را به من رسول خدا تعليم كرد . و رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم گفتند : اين وصيّت را به من جبرائيل عليه السّلام تعليم