آيات وارده دربارهء شرائط شفاعت‌شوندگان كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ * إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ * فِي جَنَّاتٍ يَتَساءَلُونَ * عَنِ الْمُجْرِمِينَ * ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ * قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ * وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ * وَ كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ * وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ * حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ * فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ « 1 » . « هر نفسى در گرو و رهن اعمالى است كه بجاى آورده است ، مگر اصحاب يمين كه در بهشت‌هائى گفتگو دارند با مجرمان ، كه چه موجب شد شما در آتش دوزخ افكنده شويد ؟ ! مىگويند : ما از نماز گزاران نبوده‌ايم ، و مسكين را طعام نمىداديم ! و با فرو رفتگان و تعمّق كنندگان در غرور و اباطيل دنيا فرورفته بوديم ! و ما روز پاداش را تكذيب نموده و به دروغ نسبت مىداديم . اين حال ما بود تا آنكه مرگ و يقين بما رسيد ؛ و بنابراين شفاعت شفاعت كنندگان براى آنان هيچ سودى ندارد . » از اين گفتار استفاده مىشود كه تمام نفوس در گرو و رهان اعمال خود هستند ، و گناهان و خطايائى را كه در دنيا مرتكب شده‌اند روز قيامت آنان را در بند اسارت و مسكنت مقيّد و در بند مىدارد . و فقط اصحاب يمين از اين اسارت مستثنى هستند ، زيرا كه آنها از رهن و گرو خلاص شده و از بند و زنجير عواقب سوءِ كردارشان رهائى يافته و در بهشت‌ها استقرار يافته‌اند .

--> ( 1 ) . آيات 38 تا 48 ، از سورهء 74 : المدّثّر