« هيچيك از پيشينيان و هيچيك از پسينيان نيست ، مگر آنكه او نيازمند به شفاعت محمّد در روز قيامت است . » و پس از آن گفتند : إنَّ لِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ الشَّفَاعَةَ فِى أُمَّتِهِ ، وَ لَنَا شَفَاعَةٌ فِى شِيعَتِنَا ، وَ لِشِيعَتِنَا شَفَاعَةٌ فِى أَهَالِيهِمْ . ثُمَّ قَالَ : وَ إنَّ لِلْمُؤْمِنِينَ لَشَفَاعَةٌ فِى مِثْلِ رَبِيعَةَ وَ مُضَرَ ؛ فَإنَّ الْمُؤْمِنَ لَيَشْفَعُ حَتَّى لِخَادِمِهِ ، يَقُولُ : يَا رَبِّ حَقِّ خِدْمَتِى كَانَ يَقِينِىَ الْحَرَّ وَ الْبَرْدَ « 1 » « رسول خدا اذن در شفاعت دارند در امّتشان ، و از براى ما شفاعت است در شيعيان ما ، و از براى شيعيان ما شفاعت است در اهالى خودشان . و از براى هر يك از مؤمنين شفاعت است به قدر تعداد افراد قبيلهء ربيعه و مُضَر ؛ مؤمن حقّ شفاعت دارد حتّى براى خدمتگزار خود ، ميگويد : اى پروردگار من اين خدمتگزار حقّ خدمت دارد و مرا از گرما و سرما حفظ ميكرد ! » و در « محاسن » صدر اين روايت را تا وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ از ابن أبى عمير روايت كرده است . « 2 » عرصات قيامت و شفاعت رسول الله ؛ روايت خيثمهء جُعفى رسول الله و در « تفسير عيّاشى » در ذيل آيه عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً ، از خَيْثَمهء جُعفى روايت كرده است كه او گفت : « من و مفضّل بن عُمَر شبى را در خدمت

--> ( 1 ) « تفسير قمّى » ص 539 ( 2 ) « محاسن » برقى ، ج 1 ، ص 183