من بهره يابيد ؛ بايد همه چيز شما صحيح باشد هم حقّ خود را بدهيد ، و هم حقّ خدا را ؛ و هم حقّ مردم را . ظلم نكنيد ، تجاوز ننمائيد ! شما انسان هستيد ! بايد خود را به صورت انسان درآوريد ! و از صفات بهيميّت بايد بگذريد ؛ و حقّ خدا اينست كه شما بايد او را بشناسيد و بواسطه ورود در اين صراط و انس و آشنائى و استجلاب انوار قدسيّهء الهيّه ، از اين ظلمات عالم نفس و كدورت شهوات عبور كنيد ! و اين معنى بدون وارد شدن در صراط مستقيم ولايت محال است . پس بنابراين كسى كه در اينجا وارد شود در بهشت است و كسى كه وارد نشود در جهنّم است ؛ بغض و عداوت و حسد و كينه ، و بخل و طمع و آز و تجاوز به حقوق ، و انكار حقّ و جحود و استكبار ، و بلندمنشى و بلندپروازى جهنّم است و مهر و رأفت و محبّت و عطوفت و ايثار و گذشت ، و عدالت و فروتنى و خضوع و خشوع و تسليم و انقياد در برابر حقّ بهشت است ؛ پس محبّت علىّ كه سَمبُل اين صفات است راه بهشت است ؛ و بغض و عداوت با علىّ مستلزم خشونت و استكبار باطنى و جهنّم است . رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : حُبُّ عَلِىٍّ حَسَنَةٌ ؛ وَ بُغْضُ عَلِىٍّ سَيِّئَة . « 1 » محبت علىّ حسنه است ، و معلوم است كه حسنه راه بهشت است ، و بغض علىّ بدى و زشتى است ؛ و معلوم است كه زشتى راه دوزخ است ، پس علىّ قسمت كرد بهشت و جهنّم را ؛ اين يك مسأله . يك مسأله ديگر هم هست ؛ و آن اينكه آن صراطى كه بين انسان و حقّ است يك راهى است كه انسان را به مقام عرفان مىرساند ، و فانى در ذات حقّ مىكند و تمام شئون عالم هستى و عالم استكبار و فرعونيّت

--> ( 1 ) در « ينابيع المودّة » طبع اسلامبول ص 125 آورده است : قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ : حُبُّ عَلِىٍّ حَسَنَةٌ لا تَضُرُّ مَعَها سَيِّئَةٌ وَ بُغْضُهُ سَيِّئَةٌ لا تَنْفَعُ مَعَها حَسَنَةٌ .