وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ . « و روز قيامت روزى است كه مردمان كافر را بر آتش عرضه ميدارند ؛ و چنين به آنها خطاب مىشود كه : شما طيّبات و چيزهاى پاكيزه و نفيس خود را در زندگانى دنيا از بين برديد و مصرف نموديد ! و با آنها استمتاع كرديد ؛ و بنابراين در مقابل استكبارى كه در زمين ، به ناحقّ نموديد و بواسطه فسقى كه كرديد و تجاوزى كه نموديد ؛ امروز به عذاب ذلّت‌آميز و اهانت بخش و پَست و خوار ساز خدا پاداش داده ميشويد » ! ملاحظه بفرمائيد : علىّ بن أبى طالب كه خليفه مسلمين است و حاكم بر جهان اسلام دلش ميل به جگر بريان كرده ، و يك سال ميگذرد ؛ كه پيوسته با اين اشتها دست به گريبان است « 1 » و حال و وقت و مجال آن را ندارد ؛ و آن‌قدر بى اعتناست كه وقت و حال خود را براى اين امور حتّى در مدّت طول يك سال به يك جمله كه بگويد : جگر بريان ميخواهم ندارد ؛ و خليفه اسلام و مسلمين در حال روزه پس از يك سال در وقت افطار كه در برابرش مطلوب خود را مىبيند ، دست دراز

--> ( 1 ) از اينكه يك سال طول كشيد و حضرت حال و مجال گفتن را نداشتند معلوم مىشود كه اين داستان در حال خلافت بوده است كه پيوسته مشغول اصلاح امور مسلمين بوده‌اند .